រលក
(នាមកិរិយា) កក្រើកទឹកកើតជារំជួលឡើង :
(នាមកិរិយា) កក្រើកទឹកកើតជារំជួលឡើង :
(នាមកិរិយា) កក្រើកទឹកកើតជារំជួលឡើង :
“ទឹករលក។”
(ព.ប្រ.) ដែលមានសម្បុរភ្លឺថ្លាឆ្លុះស្រមោលហាក់ដូចជាមានរលក :
“ភ្លឺរលក។”
រំជួលទឹកដែលខ្ជោលៗឡើង ឬពោរពូនឡើងដោយអំណាចកម្លាំងខ្យល់ជាដើម :
“ទឹកថ្លាដ្បិតរលក ពុំយល់ស្រមោល ទោសកើតដ្បិតពោល ល្មមមាត់ឈ្លានពាន (សាស្ត្រាច្បាប់ រាជនេតិ ជាព្រះនិពន្ធនៃព្រះរាជសម្ភារ)។”
(ព.ប្រ.) កក្រើកចិត្ត :
“ចិត្តរលក; គ្នាកំពុងស្រួលចិត្ត អាណិតកុំធ្វើឱ្យរលក!”
ទម្រង់នៃការធ្វើចលនារបស់ប្រភេទថាមពលខ្លះ ដូចជាកម្ដៅ សំឡេង ពន្លឺ ជាដើម :
“រលកកម្ដៅឡើងខ្លាំង, រលកសំឡេង, សំណុំរលកពន្លឺព្រះអាទិត្យ។”
(ព.ប្រ.) រញ្ជួយចិត្ត, កម្រើកចិត្ត។
“”
រលកដែលពូនៗងើបៗសណ្ឋានពស់ដកពពារ។
“”
រលកដែលពូនៗជាកំពូកតូចៗសណ្ឋានដោះក្រមុំ។
“”
រលកដែលបោកប៉ះគ្នា បែកចេញជាភាពសត្រសុសសណ្ឋានផ្កាត្រែង។
“”
រលកធំៗដែលកើតលើផ្ទៃមហាសមុទ្របណ្ដាលមកពីបាតុភូតធម្មជាតិ ហើយអាចបង្កឱ្យមានគ្រោះមហន្តរាយនៅលើផ្ទៃសមុទ្រនិងតំបន់ឆ្នេរ។
“”
រលកធំៗដែលយោលខ្ជោលៗវែងៗ។
“”
រលកដែលខូងៗកណ្ដាលជាជ្រលងវែងៗ សណ្ឋានរងដំឡូង។
“”