វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រលង
កិ. [រ-លង]
ដែលរំលង, កន្លង, លើស; ក្រៅពី, លើកលែងតែ :
ដែលរំលង, កន្លង, លើស; ក្រៅពី, លើកលែងតែ :
ដែលរំលង, កន្លង, លើស; ក្រៅពី, លើកលែងតែ :
“វេលារលងអធ្រាត្រទៅ; គាត់ចេះមែន តែមិនរលងអ្នកទេ; ការនេះរលងតែពីអ្នកចេញ គ្មានអ្នកណាធ្វើកើតទេ។”