វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

រលាកសន្លាក់

ន. [រ-លាក-សន់-ឡាក់]

ជំងឺរលាកនៅត្រង់សន្លាក់បណ្ដាលឱ្យឡើងក្រហមក្ដៅ ឈឺចាប់ និងហើម ដែលមានលក្ខណៈស្រួចស្រាល់ឬរ៉ាំរ៉ៃ :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ជំងឺរលាកនៅត្រង់សន្លាក់បណ្ដាលឱ្យឡើងក្រហមក្ដៅ ឈឺចាប់ និងហើម ដែលមានលក្ខណៈស្រួចស្រាល់ឬរ៉ាំរ៉ៃ :

ឧទាហរណ៍

“អ្នកជំងឺរលាកសន្លាក់គប្បីទៅពិនិត្យព្យាបាលតាមការណែនាំរបស់គ្រូពេទ្យឯកទេស។”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់