វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រលីង
លីងសាច់ចម្រាញ់ឱ្យចេញខ្លាញ់, ឱ្យស្រស់ទឹក :
លីងសាច់ចម្រាញ់ឱ្យចេញខ្លាញ់, ឱ្យស្រស់ទឹក :
លីងសាច់ចម្រាញ់ឱ្យចេញខ្លាញ់, ឱ្យស្រស់ទឹក :
“រលីងសាច់មាន់។”
ដែលរលីងរួចហើយ :
“សាច់រលីង។”
ស្អាតធេង, ស្អាតឥតគ្រោតគ្រាត :
“ដីរលីង; រលីងឆិញ, រលីងណិល, រលីងយង់។”
ដែលស្អាតដោយរម្លីង; ដែលអស់ដូចគេរម្លីង :
“កោររលីង, ឈូសឈើរលីង; អស់រលីង។”
(ព.ប្រ.) ដែលស្អាត; ជ្រះ, ស្រឡះ ឥតសៅហ្មង :
“ចិត្តរលីង, សម្ដីរលីង។”
(ព.ប្រ.) ដែលនិយាយស្រឡះមិនពាំត្រណោត, មិនប្រឡិមប្រឡុម :
“និយាយរលីង។”