វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រលុប
កិ. [រ-លប់]
វិនាសស្នាម, បាត់រូប; បាត់ស្រមោល; បាត់ឈ្មោះដើម :
វិនាសស្នាម, បាត់រូប; បាត់ស្រមោល; បាត់ឈ្មោះដើម :
វិនាសស្នាម, បាត់រូប; បាត់ស្រមោល; បាត់ឈ្មោះដើម :
“អក្សររលុប, ដានរលុប; រលុបឈ្មោះ។”
រលុបមិនអស់រលាបៗ។
“”
រលុបលាយចូលច្រឡំគ្នា ឬរលុបវិនាសបាត់សូន្យ។
“”
(សរសេរក្លាយជា រលប់ តាមសូរសម្ដីក៏មាន គួរប្រើ រលុប វិញ។ ម.ព. លុប ផង)។