វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រលូត
កិ. [រ-លូត]
របូតចេញឯង, របូតចេញមកក្រៅដោយមិនទាន់ដល់កាលកំណត់ :
របូតចេញឯង, របូតចេញមកក្រៅដោយមិនទាន់ដល់កាលកំណត់ :
របូតចេញឯង, របូតចេញមកក្រៅដោយមិនទាន់ដល់កាលកំណត់ :
“កូនរលូត; រមូរអំបោះរលូតចេញពីខ្នារ។”
ដែលរបូតចេញឯង, ដែលរបូតចេញមកក្រៅដោយមិនទាន់ដល់កាលកំណត់ :
“របូតរលូត។”
(ម.ព. របូត)។