វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រលេញ
គុ.កិ., គុ. [រ-លិញ]
ដែលញាប់រន្ថាន់លំគេញ :
ដែលញាប់រន្ថាន់លំគេញ :
ដែលញាប់រន្ថាន់លំគេញ :
“រត់លឿនរលេញ។”
លឿនខ្មាញ់គគាចឥតល្អៀង :
“ទឹកហូររលេញតាមប្រឡាយ។”
រអឹកក្នុងចិត្តឥតស្រាក :
“ចង់បានរលេញ។”
ភ្លឹងគគាចឥតល្អៀង :
“ផ្លូវត្រង់រលេញ។”