រវីតរវែត

គុ. [រ-វីត-រ-វែត]

ដែលទ្រែមទ្រោម, មិនមាំមួន ព្រោះជរាព្យាធិ ឬព្រោះពិការជាដើម :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ

១

ដែលទ្រែមទ្រោម, មិនមាំមួន ព្រោះជរាព្យាធិ ឬព្រោះពិការជាដើម :

ឧទាហរណ៍

“មនុស្សរវីតរវែត។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(និយាយថា រវ៉ែតរវ៉តក៏មាន តាមទម្លាប់ស្រុក)។

បន្តរៀនទៀត