វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រវៀស
កិ. [រ-វៀស]
ខំប្រញាប់, គិតឃើញដោយឆាប់, ដោយរួសរាន់ :
ខំប្រញាប់, គិតឃើញដោយឆាប់, ដោយរួសរាន់ :
ខំប្រញាប់, គិតឃើញដោយឆាប់, ដោយរួសរាន់ :
“រវៀសចេញទៅ, រវៀសធ្វើការមុនគេ, រវៀសប្រាប់ឱ្យដឹងមុន។”
រូតរះ, រួសរាន់, ប្រញាប់ប្រញាល់, ម្នីម្នា :
“រវៀសរវៃចេញទៅមុនគេ, រវៀសរវៃធ្វើការ; ដើររវៀសរវៃ។”