វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រសើប
កិ., គុ. [រ-សើប]
ស្ញើបព្រឺ ញោចញាក់ កន្ត្រាក់កន្ត្រើន ដោយឃើញគេលើកអ្វីៗជន្ល ឬដោយគេស្ទាប, អង្អែលស្រាលៗបន្ថើរៗត្រូវត្រង់សរីរៈកន្លែងខ្លះ មានកញ្ជឹងក, ក្លៀកជាដើម នាំឱ្យចង់សើចផងក៏មាន :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ស្ញើបព្រឺ ញោចញាក់ កន្ត្រាក់កន្ត្រើន ដោយឃើញគេលើកអ្វីៗជន្ល ឬដោយគេស្ទាប, អង្អែលស្រាលៗបន្ថើរៗត្រូវត្រង់សរីរៈកន្លែងខ្លះ មានកញ្ជឹងក, ក្លៀកជាដើម នាំឱ្យចង់សើចផងក៏មាន :
ឧទាហរណ៍
“ចាក់ឱ្យរសើប; កុំពាល់រសើបណាស់!, មនុស្សរសើប, ស្ទាបត្រូវត្រង់កន្លែងរសើប។”
២
(ព.ប្រ.) ស្ញើបឬស្រៀវចិត្ត, រមាស់ចិត្ត :
ឧទាហរណ៍
“រសើបចិត្ត។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់