វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រសោង
គុ.កិ. [រ-សោង]
ដែលបន្តគ្នារជយឬតោងគ្នា ដូចគេសណ្ដោង :
ដែលបន្តគ្នារជយឬតោងគ្នា ដូចគេសណ្ដោង :
ដែលបន្តគ្នារជយឬតោងគ្នា ដូចគេសណ្ដោង :
“ជាប់តាមគ្នារសោង, ដើរតាមគ្នារសោងចុះរសោងឡើង។”
(ព.ទ.បុ.) ដែលឆ្លើយដាក់ពីម្នាក់ទៅម្នាក់ឱ្យជាប់មានរឿងរយោងជាមួយគ្នា ប្រៀបដូចជាសម្លកំពឹសដែលស្រង់ឡើងជាប់គ្នារសោង។
“”