វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រហស្ស
[រៈ-ហ័ស] ឬ [រៈ-ហ័ស-សៈ]
សេចក្ដីស្ងាត់, ការសម្ងាត់, ការកំបាំង, ការលាក់លៀម។
សេចក្ដីស្ងាត់, ការសម្ងាត់, ការកំបាំង, ការលាក់លៀម។
សេចក្ដីស្ងាត់, ការសម្ងាត់, ការកំបាំង, ការលាក់លៀម។
“”
ស្ងាត់, ដែលកំបាំង។
“”
អំពើកំបាំង, ការសម្ងាត់, អំពើដែលបិទបាំងមិនឱ្យអ្នកណាដឹង។
“”
ហេតុឬដំណើរកំបាំង។
“”
គុណដ៏កំបាំង គឺគុណដែលមានប្រាកដ តែឥតអ្នកណាដឹង ឬដែលមានគេបំបិទបំបាំងមិនឱ្យលេចឮ។
“”
អវយវៈកំបាំង (អង្គជាត, គុយ្ហប្បទេស)។
“”
គំនិតស្ងាត់។
“”
ទោសកំបាំង; ទោសដែលលាក់បំបិទមិនឱ្យគេដឹង។
“”
ភាវៈស្ងាត់, ដំណើរសម្ងាត់។
“”
ដំណើរបែកខ្ចាយការសម្ងាត់។
“”
(ម.ព. រហស្សមន្តី)។
“”
អ្នកមានគំនិតស្ងាត់ គឺអ្នកដែលលបគិតការសម្ងាត់។
“”
មិត្រទំនុកទុកចិត្ត, មិត្រស្និទ្ធ។
“”
(ម.ព. រហស្សមិត្ត)។
“”
ឧបាយសម្ងាត់, កិច្ចកលកំបាំង, ល្បិចសម្ងាត់។
“”
(បើស្ត្រីជា រហស្សមន្តិនី)។