វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រហាល់
កិ., គុ.កិ. [រ-ហាល់]
ច្រំជើងរឿយៗ ឬច្រាស់ច្រាល់ ដោយចង់ប្រញាប់ហួសពេក :
ច្រំជើងរឿយៗ ឬច្រាស់ច្រាល់ ដោយចង់ប្រញាប់ហួសពេក :
ច្រំជើងរឿយៗ ឬច្រាស់ច្រាល់ ដោយចង់ប្រញាប់ហួសពេក :
“គោរហាល់ទាញខ្សែមិននៅ; កុំរហាល់ពេក!”
ដែលច្រាស់ច្រាល់ដោយនឹកចង់ហួសពេក :
“ចិត្តរហាល់។”