វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រហូត
កិ., គុ. [រ-ហូត]
របូត ឬដែលរបូតឃ្លាតចាកទីចាកកន្លែង ដែលដោត, ស៊ក, ចង, ក្រង, រែង ដូចគេចាប់ហូតចេញ :
របូត ឬដែលរបូតឃ្លាតចាកទីចាកកន្លែង ដែលដោត, ស៊ក, ចង, ក្រង, រែង ដូចគេចាប់ហូតចេញ :
របូត ឬដែលរបូតឃ្លាតចាកទីចាកកន្លែង ដែលដោត, ស៊ក, ចង, ក្រង, រែង ដូចគេចាប់ហូតចេញ :
“ត្រីរហូតពីត្រណោត, រនាបរហូតពីរបែង, ដាវរហូតចេញពីស្រោម។”
ឥតទើសឥតទាក់ពីម្ខាងទៅម្ខាងឬពីដើមដល់ចុង; ដរាបដល់ :
“ពីក្មេងរហូតដល់ចាស់; ទៅបានរហូត។”