វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រហូន
គុ. [រ-ហូន]
ដែលស្រួល, ស្រលួតស្រឡះ, សុទ្ធសូន្យឥតមានគន្លិកគន្លាក់, ឥតរដិបរដុប ឬឥតទើសទាក់ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលស្រួល, ស្រលួតស្រឡះ, សុទ្ធសូន្យឥតមានគន្លិកគន្លាក់, ឥតរដិបរដុប ឬឥតទើសទាក់ :
ឧទាហរណ៍
“ដើមស្លាលៃខ្ពស់រហូន, ផ្ដៅវែងរហូន, ផ្លូវស្រួលរហូន។”
២
ដែលបណ្ដោយតាមឬអនុលោមតាមគ្នា ឥតទទឹងទាស់, ឥតរអាក់រអួល :
ឧទាហរណ៍
“និយាយបណ្ដោយតាមគ្នារហូន។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់