វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រហោ
គុ. [រ-ហោ]
ស្ងាត់, កំបាំង, ទីស្ងាត់, ទីកំបាំង។
ស្ងាត់, កំបាំង, ទីស្ងាត់, ទីកំបាំង។
ស្ងាត់, កំបាំង, ទីស្ងាត់, ទីកំបាំង។
“”
(ម.ព. រហស្សកម្ម ក្នុង រហស្ស)។
“”
(ម.ព. រហស្សការណ៍ ក្នុង រហស្ស)។
“”
ដែលទៅឬនៅក្នុងទីស្ងាត់, ក្នុងទីកំបាំង។
“”