វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រហ៊ុម
គុ.កិ., គុ. [រ-ហុំ]
ដែលមានក្លិនស្អុយរងំ; ដែលអាក្រក់ឬស្អុយកេរ្តិ៍ឈ្មោះសាយពេញពាស :
ដែលមានក្លិនស្អុយរងំ; ដែលអាក្រក់ឬស្អុយកេរ្តិ៍ឈ្មោះសាយពេញពាស :
ដែលមានក្លិនស្អុយរងំ; ដែលអាក្រក់ឬស្អុយកេរ្តិ៍ឈ្មោះសាយពេញពាស :
“ក្លិនស្អុយរហ៊ុម; ស្អុយឈ្មោះរហ៊ុម; គេនិយាយដើមរហ៊ុម។”