វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រាក់ទាក់
គុ.កិ., គុ. [រាក់-ទាក់]
ដែលពោលស្រុះស្រួលទទួលដោយអើពើ, ចៅរ៉ៅ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលពោលស្រុះស្រួលទទួលដោយអើពើ, ចៅរ៉ៅ :
ឧទាហរណ៍
“និយាយរាក់ទាក់; សម្ដីរាក់ទាក់។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ដែលពោលស្រុះស្រួលទទួលដោយអើពើ, ចៅរ៉ៅ :
ដែលពោលស្រុះស្រួលទទួលដោយអើពើ, ចៅរ៉ៅ :
“និយាយរាក់ទាក់; សម្ដីរាក់ទាក់។”