វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រាជាយតនៈ
ន. [រា-ជា-យៈ-តៈ-ណៈ]
ដើមកែស (ហៅ រាជាយតនព្រឹក្ស ក៏បាន)។
ដើមកែស (ហៅ រាជាយតនព្រឹក្ស ក៏បាន)។
ដើមកែស (ហៅ រាជាយតនព្រឹក្ស ក៏បាន)។
“”
(កាលដែលព្រះសក្យមុនីគោតមទ្រង់បានត្រាស់ ៤២ ថ្ងៃហើយ ស្ដេចទៅគង់ក្នុងម្លប់រាជាយតនៈមួយដើមអស់ ៧ ថ្ងៃ, ទីនោះហៅ រាជាយតនចេតិយ ជាប់ដរាបមកដល់សព្វថ្ងៃនេ។ ម.ព. សត្តមហាឋាន ផង)។