វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

រាតត្បាត

កិ. [រាត-ត្បាត]

រុករានយករបស់អំពីអ្នកនេះខ្លះអ្នកនោះខ្លះដោយទទូចឱ្យខាងតែបាន, រុករាន លុកលុយនាំឱ្យប៉ះពាល់ដល់សេចក្ដីសុខនិងការរស់នៅ :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

២ ន័យ
១

រុករានយករបស់អំពីអ្នកនេះខ្លះអ្នកនោះខ្លះដោយទទូចឱ្យខាងតែបាន, រុករាន លុកលុយនាំឱ្យប៉ះពាល់ដល់សេចក្ដីសុខនិងការរស់នៅ :

ឧទាហរណ៍

“ដើររាតត្បាតយកនេះយកនោះពីបងប្អូនរាល់ផ្ទះ, សត្វរុយរាតត្បាតអ្នកភូមិនៅខេត្តកំពង់ស្ពឺ។”

២

ដែលឆ្លងរាលដាលទៅគ្រប់ទិសទី :

ឧទាហរណ៍

“ជំងឺរាតត្បាត រោគរាតត្បាត។”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ពាក្យផ្សំ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់