វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រាបទាប
គុ. [រាប-ទាប]
ដែលមានតែទាបឥតខ្ពស់, ឥតរដិបរដុប; ដែលសុភាពទន់ភ្លន់ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលមានតែទាបឥតខ្ពស់, ឥតរដិបរដុប; ដែលសុភាពទន់ភ្លន់ :
ឧទាហរណ៍
“ឫកពារាបទាប, សម្ដីរាបទាប។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ដែលមានតែទាបឥតខ្ពស់, ឥតរដិបរដុប; ដែលសុភាពទន់ភ្លន់ :
ដែលមានតែទាបឥតខ្ពស់, ឥតរដិបរដុប; ដែលសុភាពទន់ភ្លន់ :
“ឫកពារាបទាប, សម្ដីរាបទាប។”