វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រាស្ត្រ
ន. [រាស]
ដែន, ប្រទេស; អ្នកនៅក្នុងដែន, ប្រជាជន។ ខ្មែរប្រើពាក្យនេះ សំដៅសេចក្ដីថា "ប្រជាជនសម្រាប់ដែន (ក្រៅពីពួកក្សត្រិយ៍និងនាហ្មឺន) " :
ដែន, ប្រទេស; អ្នកនៅក្នុងដែន, ប្រជាជន។ ខ្មែរប្រើពាក្យនេះ សំដៅសេចក្ដីថា "ប្រជាជនសម្រាប់ដែន (ក្រៅពីពួកក្សត្រិយ៍និងនាហ្មឺន) " :
ដែន, ប្រទេស; អ្នកនៅក្នុងដែន, ប្រជាជន។ ខ្មែរប្រើពាក្យនេះ សំដៅសេចក្ដីថា "ប្រជាជនសម្រាប់ដែន (ក្រៅពីពួកក្សត្រិយ៍និងនាហ្មឺន) " :
“ពួករាស្ត្រ, កែនរាស្ត្រ។”
រាស្ត្រទាំងឡាយ, រាស្ត្រគ្រប់គ្នា។
“”
រាស្ត្រជាខ្ញុំបម្រើគេឬបណ្ដារាស្ត្រដែលទុកថាជាខ្ញុំម្ចាស់ផែនដី។
“”
ពួកជនចំណុះដែន។
“”
ប្រជារាស្ត្រក្នុងអាណាចក្រនីមួយៗ។
“”
(ម.ព. រដ្ឋនិងប្រជា ផង)។