វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រីង
[រីង]
ហួត, ខះ :
ហួត, ខះ :
ហួត, ខះ :
“ទឹករីង, រំងាស់ឱ្យរីងទឹក។”
(ព.ប្រ.) ថយទ្រព្យសម្បត្តិបន្តិចម្ដង ដូចទឹករីង :
“ពីដើមគាត់មានទ្រព្យគ្រាន់បើ ឥឡូវកូនៗវាបំផ្លាញគាត់រីងអស់ទៅហើយ។”
ដែលបណ្ដាលឱ្យស្គមស្លឺតស្លាំងចុះសាច់បន្តិចម្ដងៗ :
“ស្គមរីង, រោគរីង។”
ស្គមរីងរ៉ាំរ៉ៃប៉ផ្ដឺតប៉ផ្ដក់ :
“រោគរីងរៃ, របេងរីងរៃ ស្គមរីងរៃ។”
(ម.ព. របេង ផង)។