វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រុកកួន
កិ. [រុក-កួន]
រុករានដោយគុំគួន, រុករានឱ្យបាននេះបាននោះ, ឱ្យបានប្រយោជន៍មកខ្លួន; ទទូចដោយរំអុកឱ្យត្រាតែបាន :
រុករានដោយគុំគួន, រុករានឱ្យបាននេះបាននោះ, ឱ្យបានប្រយោជន៍មកខ្លួន; ទទូចដោយរំអុកឱ្យត្រាតែបាន :
រុករានដោយគុំគួន, រុករានឱ្យបាននេះបាននោះ, ឱ្យបានប្រយោជន៍មកខ្លួន; ទទូចដោយរំអុកឱ្យត្រាតែបាន :
“វាចេះតែមករុកកួនខ្ញុំស្ទើររាល់ថ្ងៃ។”
(ធៀបនឹងពាក្យសៀមថា របក្វន អ.ថ. រ៉ុបកួន "ធ្វើឱ្យកើតមានសេចក្ដីក្ដៅក្ដួល, ឱ្យអផ្សុក, ជ្រក់ជ្រេញរឿយៗ")។