វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រុក្ខ
ន. [រុក-ខៈ]
ឈើ។
ឈើ។
ឈើ។
“”
ដើមឈើដែលមានគេគោរពរាប់អានថាជារបស់ស័ក្ដិសិទ្ធិ។
“”
ម្លប់ឈើ។
“”
ព្រៃ, ដងព្រៃ។
“”
ផ្លែឈើ។
“”
ផ្លែឈើតូចធំ។
“”
ទីប្របដើមឈើ។
“”
អ្នកកាន់ធុតង្គមួយប្រភេទ តមមិននៅក្នុងទីប្រក់ទីបាំង ត្រូវនៅអាស្រ័យតែក្នុងម្លប់ឈើ (ព.ពុ.)។
“”
មែកឈើ។
“”
អវយវៈរបស់ឈើ (មានមែក, សន្លឹកជាដើម)។
“”
ដែលរស់នៅអាស្រ័យនឹងដើមឈើ ដូចជា ពពួកបញ្ញើក្អែក។
“”
រុក្ខជាតិប្រើជាឱសថ។
“”