វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រុះរោយ
កិ. [រុះ-រោយ]
ជ្រុះ, ធ្លាក់ចុះចាកដើម, មែក,...) ; (ព.ប្រ.) ក្រៀមក្រំ, លែងស្រស់ថ្លា :
ជ្រុះ, ធ្លាក់ចុះចាកដើម, មែក,...) ; (ព.ប្រ.) ក្រៀមក្រំ, លែងស្រស់ថ្លា :
ជ្រុះ, ធ្លាក់ចុះចាកដើម, មែក,...) ; (ព.ប្រ.) ក្រៀមក្រំ, លែងស្រស់ថ្លា :
“បុប្ផារុះរោយ, សន្សើមរុះរោយ; ដួងចិត្តរុះរោយ។”