វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រូបិយាណត្តិ
ន. [រូ-ប៉ិ-យ៉ា-ណាត់]
ផលបត្រពាណិជ្ជកម្មដែលម្ចាស់បំណុល (ឥណទាយក) បញ្ជាទៅកូនបំណុល (ឥណទាយិក) ឱ្យបង់ប្រាក់ត្រឹមត្រូវនិងគ្រប់ចំនួនទៅតាមថ្លៃសងបំណុល (ឥណប្រតិទាន) ជូនទៅបុគ្គលណាមួយ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ផលបត្រពាណិជ្ជកម្មដែលម្ចាស់បំណុល (ឥណទាយក) បញ្ជាទៅកូនបំណុល (ឥណទាយិក) ឱ្យបង់ប្រាក់ត្រឹមត្រូវនិងគ្រប់ចំនួនទៅតាមថ្លៃសងបំណុល (ឥណប្រតិទាន) ជូនទៅបុគ្គលណាមួយ។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់