វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រើស
កិ. [រើស]
ស្រាល់ជ្រើស, សម្រាំងយកតាមពេញចិត្តឬតាមត្រូវការ :
ស្រាល់ជ្រើស, សម្រាំងយកតាមពេញចិត្តឬតាមត្រូវការ :
ស្រាល់ជ្រើស, សម្រាំងយកតាមពេញចិត្តឬតាមត្រូវការ :
“ទិញទំនិញត្រូវរើសមើល, រើសយកតែល្អៗ។”
លើកដាក់ដោយឡែកពីគ្នា :
“រើសដាក់ដោយខ្លួនៗ។”
ស្រង់យកមកប្រមូលគ្នា :
“រើសយកសេចក្ដីពីក្នុងគម្ពីរផ្សេងៗមករៀបរៀង។”
ចាប់កាន់យកអ្វីមួយដែលជ្រុះដែលធ្លាក់ :
“ក្មេងដណ្ដើមគ្នារើសផ្លែស្វាយ។”
បានរបស់ដែលគេភ្លេច ឬបាត់ដោយជ្រុះជាដើម :
“ខ្ញុំដើរតាមផ្លូវមករើសបានកាំបិតបត់មួយ។”
ដោយយល់មុខ, ដោយយោគយល់ :
“ស្រឡាញ់រើសមុខ, សង្គ្រោះពុំរើសមុខ។”