វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រើអៀង
កិ. [រើ-អៀង]
រើអាហារថ្មីពីក្នុងក្រពះមកទំពាម្ដងទៀត ឱ្យល្អិត (ដែលហៅថា ទំពាអៀង) ហើយលេបទៅវិញ (ចំពោះតែសត្វចតុប្បាទតិណភ័ក្ខពួកខ្លះ) :
រើអាហារថ្មីពីក្នុងក្រពះមកទំពាម្ដងទៀត ឱ្យល្អិត (ដែលហៅថា ទំពាអៀង) ហើយលេបទៅវិញ (ចំពោះតែសត្វចតុប្បាទតិណភ័ក្ខពួកខ្លះ) :
រើអាហារថ្មីពីក្នុងក្រពះមកទំពាម្ដងទៀត ឱ្យល្អិត (ដែលហៅថា ទំពាអៀង) ហើយលេបទៅវិញ (ចំពោះតែសត្វចតុប្បាទតិណភ័ក្ខពួកខ្លះ) :
“គោរើអៀង។ល។”