រឿង

និទាន, សេចក្ដីតំណាល; ដំណើរ; សេចក្ដី; ហេតុ, ការណ៍, ដើមហេតុ; ទងគន្លង; អធិករណ៍។ល។ :

ចាប់ហេតុ, ប្រកាន់ដំណើរ។

តែងនិទានចេញពីគំនិតឯង។

បង្កហេតុ។

ខ្លឹមសារចម្បងនៃរឿងដែលគ្របដណ្ដប់លើដំណើររឿងទាំងមូល :

មានហេតុ; មានអធិករណ៍ :

បង្កហេតុ, បង្កជម្លោះ។

រឿងដែលគេតំណាលប្រាប់។

រឿងពិតដែលមានក្នុងគម្ពីរដីកា, ក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រ។

រឿងពីយូរអង្វែងមកហើយ។

រឿងនិទាន ដែលគេលើកផ្សំ គឺរឿងដែលគេតែងឡើងខ្លួនឯង (ហៅថា រឿងលើក ឬ រឿងល្បើក ក៏បាន)។

(ម.ព. រឿងប្រដិដ្ឋ)។

ហេតុដែលកើតឡើងជារឿង។

ដែលរុងរឿង; ភ្លឺ; ភ្លឺត្រចះ, បំព្រង, ស្រទន់ :

តេជះរុងរឿង ឬដែលមានតេជះរុងរឿង។

(ម.ព. រឿងតេជ)។

រស្មីរុងរឿង, រស្មីភ្លឺត្រចះ។

ឫទ្ធិរុងរឿងឬដែលមានឫទ្ធិរុងរឿង (ពាក្យទាំងនេះច្រើនតែប្រើក្នុងកាព្យ) :

រះភ្លឺត្រចះ។

សិរីដ៏រុងរឿងឬដែលមានសិរីរុងរឿង។