វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រេផៈ
ន. [រេ-ផៈ]
អក្សរ រ; ពាក្យ។
អក្សរ រ; ពាក្យ។
អក្សរ រ; ពាក្យ។
“”
ឈ្មោះវណ្ណយុត្តមួយប្រភេទមានរូបសណ្ឋានដូច្នេះ (៌) សម្រាប់ប្រើក្នុងភាសាសំស្ក្រឹត ដាក់លើអក្សរតួចុងឱ្យអក្សរតួដើមបន្ទាត់នោះមានសូរសំឡេងញ័រ, ដូចជា :
“ទុគ៌ត, ទុព៌ល, បព៌ត ជាដើម។”
(ម.ព. របាទ ផង)។