រោគ

ការឈឺចាប់, ការឈឺចាក់ដោត, ជំងឺ, អាពាធ, អាម័យ :

(ព.ប្រ.) ឈឺចិត្ត; កើតទាស់ទែងគ្នា។

សេចក្ដីក្សេមចាករោគ, ដំណើរជាពីឈឺ។

ដំណើរអស់រោគហើយ; ការស្បើយរោគ។

ឈ្មោះតម្រាពេទ្យបុរាណនិយាយអំពីកំណើតរោគ និងការប្រកបថ្នាំបំបាត់រោគផ្សេងៗ។

លំនៅរោគ, សំបុករោគ :

ការរក្សារោគ, ការថែជំងឺ។

អ្នកថែជំងឺ។

(ម.ព. រោគព្យាបាលកៈ)។

(ម.ព. រោគព្យាបាលកៈ)។

កន្លែងកើតរោគ (រាងកាយ)។

ស្តេចរោគ គឺរោគរបេង, វណរោគ។

លក្ខណៈ, អាការៈរបស់រោគ។

(ម.ព. រោគលក្ខណៈ)។

(ព.ប្រ.) រោគដែលកើតនៅយូរតត្រំតត្រើយ។

ប្រទេសជាទីប្រជុំនៃរោគ (រាងកាយ) ; ការប្រជុំនៃរោគ, ដំណើរកុះកុមនៃរោគ។

ទីតាំងនៃរោគ, កំណើតរោគ។

ក្បួនឬតម្រាប្រាប់កំណើតជំងឺផ្សេងៗ។

ដូចគ្នានឹង រោគសន្និបាត ដែរ។

ការរម្ងាប់រោគ, ដំណើរស្បើយរោគ។

(ម.ព. រោគសាន្ត)។

ក្បួនឬវិទ្យាពេទ្យស្ដីពីមូលហេតុនិងអាការៈរោគផ្សេងៗ។

វិជ្ជាបំបាត់រោគ, ចំណេះផ្សេងៗ សម្រាប់ពេទ្យ, វិជ្ជាពេទ្យ។

អ្នកកម្ចាត់ឬបំបាត់រោគ (ពេទ្យ)។

(ម.ព. រោគហារិន)។

ឈ្មោះឈើតូចដើមស្ទើរជាវល្លិច្រើនដុះលើដំបូក; មាន ២ប្រភេទ គឺ រោគស, រោគក្រហម គេច្រើនប្រើជាថ្នាំរម្ងាប់រោគឫសដូងវិលជាដើម (សរសេរជា រោក ក៏មាន)។