វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រោយរៀវ
គុ. [រោយ-រៀវ]
ដែលហោចនៅសល់តិចតួចស្ដើងស្ដួចណាស់ រកកល់នឹងអស់ឬគ្មានទៅហើយ; ដែលកាន់តែតិចចុះឬ តូចចុះដោយលំដាប់; ដែលឃ្លៀងឃ្លាតពីទំនងពីលំអានដើមស្ទើរតែនឹងបាត់សូន្យសោះទៅហើយ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលហោចនៅសល់តិចតួចស្ដើងស្ដួចណាស់ រកកល់នឹងអស់ឬគ្មានទៅហើយ; ដែលកាន់តែតិចចុះឬ តូចចុះដោយលំដាប់; ដែលឃ្លៀងឃ្លាតពីទំនងពីលំអានដើមស្ទើរតែនឹងបាត់សូន្យសោះទៅហើយ :
ឧទាហរណ៍
“របស់រោយរៀវ; មនុស្សរោយរៀវ; សាសនារោយរៀវ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់