វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រោលអាល
គុ. [រោល-អាល]
ក្ដៅក្រហាយ, ឈឺផ្សាហាក់ដូចគេអាល :
ក្ដៅក្រហាយ, ឈឺផ្សាហាក់ដូចគេអាល :
ក្ដៅក្រហាយ, ឈឺផ្សាហាក់ដូចគេអាល :
“ឈឺរោលអាល។”
(ព.ប្រ.) កម្ដៅចិត្ត, ធ្វើឱ្យកើតសេចក្ដីមួម៉ៅក្ដៅចិត្ត :
“រោលអាលឱ្យក្ដៅចិត្ត។”
(និយាយថា ដុតឬដុតរោល ក៏មាន)។