វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រំ
កិ. [រំ]
ទទូរគ្របខ្លួនបង្ហប់កម្សួលចំហាយផ្សែងដែលស្ងោរថ្នាំ ឱ្យក្ដៅចេញញើសពីសព៌ាង្គកាយ ដើម្បីឱ្យស្រាលខ្លួន, ឱ្យស្បើយរោគ; ឆ្ពុងផ្ទាលផ្ទាល់ :
ទទូរគ្របខ្លួនបង្ហប់កម្សួលចំហាយផ្សែងដែលស្ងោរថ្នាំ ឱ្យក្ដៅចេញញើសពីសព៌ាង្គកាយ ដើម្បីឱ្យស្រាលខ្លួន, ឱ្យស្បើយរោគ; ឆ្ពុងផ្ទាលផ្ទាល់ :
ទទូរគ្របខ្លួនបង្ហប់កម្សួលចំហាយផ្សែងដែលស្ងោរថ្នាំ ឱ្យក្ដៅចេញញើសពីសព៌ាង្គកាយ ដើម្បីឱ្យស្រាលខ្លួន, ឱ្យស្បើយរោគ; ឆ្ពុងផ្ទាលផ្ទាល់ :
“រំឱ្យជារោគឫសដូងវិល។”
(ម.ព. អប់រំ ផង)។