វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រំពត់
កិ. [រំ-ពត់]
ពត់ឯងវៀចរមួលឬកែកល្អៀងសាច់ មិនត្រង់មិនរត់សាច់ដូចដើម :
ពត់ឯងវៀចរមួលឬកែកល្អៀងសាច់ មិនត្រង់មិនរត់សាច់ដូចដើម :
ពត់ឯងវៀចរមួលឬកែកល្អៀងសាច់ មិនត្រង់មិនរត់សាច់ដូចដើម :
“ឈើចេះតែរំពត់។”
ដែលរមួលឬកែកខុសពីសណ្ឋានត្រង់ :
“ឈើរំពត់, ស្នែងក្របីរំពត់។”
សណ្ឋានដែលវៀចរមួលឬកែក :
“រំពត់ឈើ, រំពត់ស្នែងក្របី។”