វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រំលាង
ធ្វើឱ្យវិនាស; បំផ្លាញ; ទម្លាយ; ផ្ដាច់ផ្ដិល, បំបាត់ជីវិតគេ :
ធ្វើឱ្យវិនាស; បំផ្លាញ; ទម្លាយ; ផ្ដាច់ផ្ដិល, បំបាត់ជីវិតគេ :
ធ្វើឱ្យវិនាស; បំផ្លាញ; ទម្លាយ; ផ្ដាច់ផ្ដិល, បំបាត់ជីវិតគេ :
“រំលាងប្រយោជន៍, រំលាងវង្ស, រំលាងជីវិតគេ។”
ស្លាប់ :
“លុះបុរសនោះរំលាងខន្ធ ក៏ទៅកើតជាបុត្រសេដ្ឋី ...។”