វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រំលុង
ន. [រំ-លុង]
រណ្ដៅដែលជីកលុងសម្រាប់ឱ្យត្រីននៀលឡើងធ្លាក់ ឬលោតធ្លាក់ហើយលោតឡើងពុំរួច :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
រណ្ដៅដែលជីកលុងសម្រាប់ឱ្យត្រីននៀលឡើងធ្លាក់ ឬលោតធ្លាក់ហើយលោតឡើងពុំរួច :
ឧទាហរណ៍
“ត្រីរំលុង (ត្រីដែលធ្លាក់ក្នុងរំលុង)។”
២
រណ្ដៅធំជ្រៅដែលគេជីកសម្រាប់ឱ្យសត្វចតុប្បាទធ្លាក់ចុះហើយឡើងពុំរួច :
ឧទាហរណ៍
“ជ្រូកព្រៃធ្លាក់រំលុង, ដើរធ្លាក់ផុងក្នុងរំលុង។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់