វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រំលៀក
[រំ-លៀក]
បង្ខិត, រំកិល, បំបែរ, បង់ឃ្លាត មិនឱ្យនៅកៀកកិតគ្នា ឬឱ្យឃ្លាតចេញពីកន្លែងដើម :
បង្ខិត, រំកិល, បំបែរ, បង់ឃ្លាត មិនឱ្យនៅកៀកកិតគ្នា ឬឱ្យឃ្លាតចេញពីកន្លែងដើម :
បង្ខិត, រំកិល, បំបែរ, បង់ឃ្លាត មិនឱ្យនៅកៀកកិតគ្នា ឬឱ្យឃ្លាតចេញពីកន្លែងដើម :
“រំលៀកបង្គុយ, រំលៀកខ្លួន។”
រំលែកអ្វីៗដែលច្រើនឱ្យរលស់ :
“រំលៀកស្រូវពីទូកធំដាក់ទូកតូច។”