វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រំសេវ
ន. [រំ-សេវ]
ផង់ផ្ទុះពួកមួយមានច្រើនបែបសម្រាប់ប្រើជាគ្រឿងដុតឱ្យផ្ទុះឬផ្សំក្នុងការបាញ់កាំភ្លើងជាដើម; ច្រើនហៅថា រំសេវ ជាង :
ផង់ផ្ទុះពួកមួយមានច្រើនបែបសម្រាប់ប្រើជាគ្រឿងដុតឱ្យផ្ទុះឬផ្សំក្នុងការបាញ់កាំភ្លើងជាដើម; ច្រើនហៅថា រំសេវ ជាង :
ផង់ផ្ទុះពួកមួយមានច្រើនបែបសម្រាប់ប្រើជាគ្រឿងដុតឱ្យផ្ទុះឬផ្សំក្នុងការបាញ់កាំភ្លើងជាដើម; ច្រើនហៅថា រំសេវ ជាង :
“រំសេវកាំជ្រួច, រំសេវកាំភ្លើង, រំសេវផាវ, រំសេវភ្ញីទៀន។ល។”