វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រំអុក
អុករឿយៗ, កម្ជេញដាក់ គឺពឹងរក, សូម; តឿនទារ ទទូចច្រំដែល, កន្ទក់កន្ទេញ នាំឱ្យព្រួយ ឱ្យជ្រេញចិត្ត :
អុករឿយៗ, កម្ជេញដាក់ គឺពឹងរក, សូម; តឿនទារ ទទូចច្រំដែល, កន្ទក់កន្ទេញ នាំឱ្យព្រួយ ឱ្យជ្រេញចិត្ត :
អុករឿយៗ, កម្ជេញដាក់ គឺពឹងរក, សូម; តឿនទារ ទទូចច្រំដែល, កន្ទក់កន្ទេញ នាំឱ្យព្រួយ ឱ្យជ្រេញចិត្ត :
“រំអុកឱ្យ, រំអុកសូមប្រាក់។”