វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
រ៉ូង
គុ.កិ. [រ៉ូង]
សូរឮដោយវត្ថុរឹងស្រួយរណ្ដំគ្នា ដូចយ៉ាងកូនផ្ដិលរណ្ដំនឹងមេផ្តិលជាដើម។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
សូរឮដោយវត្ថុរឹងស្រួយរណ្ដំគ្នា ដូចយ៉ាងកូនផ្ដិលរណ្ដំនឹងមេផ្តិលជាដើម។
ឧទាហរណ៍
“”
២
សូរឮរ៉ូងៗរ៉ាង។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់