វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
លក្ខ
ន. [ល័ក-ខៈ]
កំណត់; ទីសម្គាល់, គ្រឿងចំណាំ; ចន្លោង; គ្រឿងកំណត់រាប់, ខ្នាត, ទីវ; បុណ្យ, បុណ្យភ័ព្វ, សំណាង។
កំណត់; ទីសម្គាល់, គ្រឿងចំណាំ; ចន្លោង; គ្រឿងកំណត់រាប់, ខ្នាត, ទីវ; បុណ្យ, បុណ្យភ័ព្វ, សំណាង។
កំណត់; ទីសម្គាល់, គ្រឿងចំណាំ; ចន្លោង; គ្រឿងកំណត់រាប់, ខ្នាត, ទីវ; បុណ្យ, បុណ្យភ័ព្វ, សំណាង។
“”
ចំនួនសែន, មួយសែន (១០០ ០០០)។
“”
តម្លៃមួយសែន (ហៅ អនេកត្ថសំខ្យា ប្រើជា ន.)។
“”