លក្ស្មណៈ

ន. [ល័ក-ស្មៈ] ឬ [ល័ក-ស្មៈ-ណៈ]

នាមព្រះអនុជរបស់ព្រះរាមជាព្រះរាជបុត្រនៃព្រះបាទទសរថនិងនាងសុមិត្រាទេវី :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ

១

ឧទាហរណ៍

“ព្រះរាមនិងព្រះលក្ស្មណ៍។”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(សរសេរឃ្លាតក្លាយជា លក្ខណ៍ឬលក្សណ៍ ក៏មាន, គួរកុំប្រើ)។

បន្តរៀនទៀត