វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
លត់ដំ
កិ. [លត់-ដំ]
ហ្វឹកហ្វឺន, បំពាក់បំប៉នទាំងកាយទាំងចិត្តដោយវិន័យតឹងរ៉ឹង :
ហ្វឹកហ្វឺន, បំពាក់បំប៉នទាំងកាយទាំងចិត្តដោយវិន័យតឹងរ៉ឹង :
ហ្វឹកហ្វឺន, បំពាក់បំប៉នទាំងកាយទាំងចិត្តដោយវិន័យតឹងរ៉ឹង :
“ទាហានថ្មីត្រូវលត់ដំខ្លួនដើម្បីក្លាយជាយោធិនល្អ។”