វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
លន្លង់
គុ. [លន់-លង់]
ដែលស្រងេះស្រងោច ព្រោះឃើញវាលធំធេងឆ្ងាយសន្លឹមឬឃើញទីប្លែកចិត្ត :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៣ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលស្រងេះស្រងោច ព្រោះឃើញវាលធំធេងឆ្ងាយសន្លឹមឬឃើញទីប្លែកចិត្ត :
ឧទាហរណ៍
“ចិត្តលន្លង់លន្លោច។”
២
ឆ្ងាយសន្លឹមស្រងាត់ :
ឧទាហរណ៍
“ឆ្ងាយលន្លង់។”
៣
ច្រើននិយាយផ្សំនឹងពាក្យ លន្លោច ថា :
ឧទាហរណ៍
“លន្លង់លន្លោច លន្លង់គួរឱ្យលន្លោចចិត្ត។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ព.កា. ប្រើជា លន្លោចលន្លង់ ក៏បាន)។
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់