វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
លន្លោច
[លន់-លោច]
ដែលនឹកសង្វេគស្រងោចចិត្ត ឬដែលស្រងេះស្រងោច; ដែលព្រួយចំបែងសង្រេងចិត្ត :
ដែលនឹកសង្វេគស្រងោចចិត្ត ឬដែលស្រងេះស្រងោច; ដែលព្រួយចំបែងសង្រេងចិត្ត :
ដែលនឹកសង្វេគស្រងោចចិត្ត ឬដែលស្រងេះស្រងោច; ដែលព្រួយចំបែងសង្រេងចិត្ត :
“ចិត្តលន្លោច ឬ លន្លោចចិត្ត។”
ដែលឆ្ងាយស្រឡោច :
“ឆ្ងាយលន្លោច។”
(ម.ព. លន្លង់ ផង)។