វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
លាកុដិក
ន. [លា-កុដ-ដិក] ឬ [លា-កុដ-ដិ-កៈ]
អ្នកបម្រើ :
អ្នកបម្រើ :
អ្នកបម្រើ :
“(ព.កា.) លាកុដិក ផឹកស្រវឹង មិនដឹងខ្លួន, តែគាប់ជួន កុដិកា ជួយដោះស្រាយ, ឱ្យផុតទោស ដោយសន្តោស នៃចៅហ្វាយ, ដែលលោកស្រាយ មិនប្រកាន់ បានរួចខ្លួន។”
អ្នកបម្រើស្រី។
“”
(បើស្ត្រីជា លាកុដិកា)។