វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
លាវ័ណ្យ
រសប្រៃ; លម្អ, សម្អគួរឱ្យស្រឡាញ់; មនុស្សដែលគួរគេស្រឡាញ់ :
រសប្រៃ; លម្អ, សម្អគួរឱ្យស្រឡាញ់; មនុស្សដែលគួរគេស្រឡាញ់ :
រសប្រៃ; លម្អ, សម្អគួរឱ្យស្រឡាញ់; មនុស្សដែលគួរគេស្រឡាញ់ :
“(ព.កា.) លាវ័ណ្យលាវណ្យា បណ្ដើរគ្នាទាំងពីរប្រាណ ប្រកបដោយសុខសាន្ត ស្រាប់តែបានជួបពួកចោរ។”
(បើស្ត្រីជា លាវណ្យា)។