វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
លិខិត
កិ. [លិ-ខិត]
សរសេរ, គូរ (ច្រើនប្រើតែក្នុងការតែងកាព្យឃ្លោង។
សរសេរ, គូរ (ច្រើនប្រើតែក្នុងការតែងកាព្យឃ្លោង។
សរសេរ, គូរ (ច្រើនប្រើតែក្នុងការតែងកាព្យឃ្លោង។
“”
(រ.ស.) សរសេរ :
“ទ្រង់លិខិត។”
ដែលសរសេរឬដែលគូររួចហើយ។
“”
សំបុត្រ, ចុតហ្មាយ, ដីកា (បុរាណប្រើចំពោះតែសំបុត្ររបស់បព្វជិត) :
“លិខិតរបស់លោកចៅអធិការវត្ត ...។”
ខ្មែរច្រើនប្រើជាបទសមាសភ្ជាប់នឹងសព្ទដទៃជាឋានន្តរសម្រាប់ពួកស្មៀនឬក្រៅពីពួកស្មៀនក៏មានខ្លះ ដូចជា :
“លិខិតប្រីជា, បវរលិខិត, អក្ខរលិខិត, ប្រសើរលិខិត។”
ផ្នែកខាងលើលិខិតរដ្ឋបាលនានាដែលមានរូបសញ្ញាស្ថាប័ននិងអក្សរជាគ្រឿងសម្គាល់។
“”